Sessiz bir gecenin ortasıymış ayrılık
Ne bir damla ışık var ne de güzel gözlerin
Zaman ilerlemiyor ki gecede kaldık
Artık aklımdan çıkmayacak sözlerin
Üstünde eski bir palto kalmıştır
Yağmurlarla ıslanan yoksul şehrimin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta