Yaseminlerin pembe aşsın akşamları Firuze,
Karanlıklar, nihavent seslensin çağlayanlarına,
Düş kurgularında bilinç altında beni de işle,
İşle de sıkılmasın canın,
Zaman ayrılık senfonisini çalmaya başladığında.
Yalnızlık nöbetlerinin kaçıncı kıvrımında,
Yuvarlanmışsan sırımlı ağlarına bu sırımlı dönencenin,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta