Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yangındandı kanı
Duman kanatlı
Ateşten kuştu
Öpücük deyip geçmek olmaz.
Çok şok bir söylem,yürekten kutluyorum,saygılarımla...
'Yoğun ifadeler' denilen şey bu galiba. Duyguyu, dikkati hiç dağıtmadan üç beş sözcükle... Ne güzel. Necip Fazıl'ın var böyle yoğun şiirleri. Düşüncelerim önemli sayılacaksa; beğendim ve etkilendim. Hattâ kendi kendime kalem oynattım mısralarınızın üzerinde acaba şöylesi daha da güzel olur mu diye:Öpücük değil
Ateşten bir kuştu o
Kanatları dumandan gölge soyundan
Kondu dudağıma
Kondu ve
Sonra
Hızla uçtu
Bal gibi tatlı
Duman kanatlı
Ateşten bir kuştu
Öpücük deyip geçmek olmaz
Esenlikler dilerim. Serdar Özmilli
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta