Ateş Böcekleri'ne
Hiç bitmeyecekmiş gibi uzun bir gece var önümde
Gecenin yorgunluğu olabildiğine çöküyor insanın üzerine
Ve bir de gecenin sessizliği
Bir hüzün belirmeye başlıyor yüzümde
Hiç konuşmadan sessizliğe dalıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler
Daha çok şiirlerini bekliyoruz.
Selam ve sevgiler.
Ali Soyyiğit
çocuksu bir düş ve yanlızlık.İncelmiş duygu yükü ve anda paydaşlık
duygularına sağlık dostum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta