ATEŞ BÖCEĞİ
BİR RÜZGAR ESTİ YANIMDAN
SANKİ BİR ŞEYLER FISILDIYORDU
ÜŞÜMEKTE OLAN VÜCUDUM YALNIZLIĞA AĞLIYORDU
NE OLURDU YANIMDA OLSAYDIN
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta