Kanatlarından birini koparmışlar, ateş böceğinin…
Sonra, diğerini kopardılar…
Sırtından yavaşça ayaklarına akıyor kanı…
Kanı sevişiyordu toprakla bakarken aşağı…
Yürümek zorunda kaldı ateş böceği…
Alışıkta değildi böyle yürümelere…
Derman kalmadı ayaklarına yüklenen bedeninde…
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta