Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
omuzlamak tek başına an'a değen düşünceleri... belki bakışların buluşmasında ki paylaşmada çözülecektir o teğet geçmeler olmasa... çok güzel şiir...
Halen
kendimi dünyaya
acıdan örülmüş bir ek olarak tahayyül ediyorum..._büyük satirlarin en büyük genc sairini tebrik ediyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta