Bir kıvılcımdan ibarettin sen.
Ben aldım seni,içimde bir yangın yarattım.
Söndüremiyorum şimdi bu ateşi.
Yavaş yavaş yakıyorsun beni,bedenimi.
Ne zaman sönersin sen?
Tamamen kül olduğumda mı ben.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta