Çıkınca mağaralardan gene çakallar
Boyandı toprağının rengi kızıl bir kana
Düştü yiğitlerimizin her biri bir yana
Yıkıldı başımıza güvendiğimiz dağlar.
Zulüm çeşmesinden içiyoruz kanı
Çağırdık seyre gelmedi cihanı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




duyarlı yüreğe candan tebrikkkkk
Ahhh bir bilseniz, sizin gibi daha nicelerinin Atatürk'e ihtiyaçları var?
Kaleminiz daim, yazdıklarınızin hep böyle kurşun gibi düşmanların beynine işlesin.
Saygılar
Ben buna sadece, offff of....diyorum. Tam puanımla kutlarım.
Yüreğine ve düşüne sağlık Kerküklü kardeşim.
Kutluyorum yazan yüreği ve kalemini...yüreğinde sevgisi, ufkunda idealleri olan ATATÜRKÇÜLER yaşatacak ATAMI...tam puan ve saygılar....
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta