Ataturk Bulvarinda Şiiri - Suleyman Komsul

Ataturk Bulvarinda
Saat onyediyi gosteriyordu
Haftanin uc gunu seni beklerken.
Yagmura aldirmaksizin yururduk kaldirimlarda
Ruzgarlar ucusurdu
Ucusurdu seni seviyorum diyen fisiltilar
Ben sana asik
Sen bana sevdali
Dugumlenirdi bakislarimiz gozgoze gelince
Sonra ansizin irkilirdik bir korna sesiyle
Farketmezdik kirmizi isikta gectigimizi
Sicakliginla dolardi yuregim
Ellerin ellerime degince
Patikalardan gecerek
Otururduk banklarina bir kucuk parkin
Sokak lambalari yanarken
Beni sana baglardi hersey
Icten, sicak, ince…

Ataturk Bulvarinda
Saat yirmiyi gosteriyordu
Haftanin uc gunu seni ugurlarken
Yururdu adimlarimiz ayriliga
Birakip giderdin beni Kuyubasina
Bense
Hayalinle dolu evime donerdim
Yanimdaymissin gibi
Yollarda hep sen vardin
Sen vardin aklimda
Susardim
Suskunlugumdu seni bana tasiyan
Yuzumde dunden kalan cizgiler
Avuclarimda ellerinin kokusu
Kapim calinsin diye beklerdim her sabah
Sonraki gun
Ne bende bir umit
Ne senden bir teselli
Duslerimi geceye
Arzularimi gozyaslarina gomerdim.

Ataturk Bulvarinda
Saat onyediyi gosteriyor yine
Haftanin her gunu
Ama sen yoksun
Biliyorum gelmeyeceksin
Yalniz yuruyecegim kaldirimlarda
Parklarda sensiz oturacagim
Kendimle konusacak
Icimdeki senle aglayacagim
Aksamin bu vaktinde aciyla dolu
Mutluluktan yoksun
Bir yalnizlik sarkisi dudaklarimda
Artik yagmurlar degil
Gozyaslari islatacak yanaklarimi
Kimseler duymasin diye
Ismini sessizce haykiracagim.

Ataturk Bulvarinda
Saat yirmiyi gosterecek birazdan
Kuyubasina selamlarimi gonderecegim
Sana geliyormusum gibi
Kollarina atilacagim olumun
Tutunup sonsuzlugun saclarina
Birakacagim kendimi
Aksamin koyu karanligina
Ne beni bekleyen dusler
Ne aynada golgen senin
Yalnizca itiraflara sigdiracagim
Ne kadar kirgin oldugunu gonlumun
Senin de acilar dokununca parmak uclarina
Bil ki seni fisildiyorum
Dusurmedim seni yalvaristan niyazdan.

4/3/1995