Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yalın ve alabildiğine sürükleyici ve de tekerrür eden bir tarihi olanca çıplaklaklığıyla, gerçekliğiyle gözler önüne sermiş şair...kutluyorum.
O günler ile bugünler arasında özde fark yok...vitrin değişmiş...kumaş aynı...alan satan aynı...
ancak sadece Atamız yok...en büyük handikapımız...şimdi artık sarılacağımız tek şey kendimiz...bizi biz yapan değerler...bu millet yine uyanacak...inşaAllah.
vasat ve alabildiğine yalın - düz kelimelerle yazılmış. anlatım alabildiğine zayıf. beğenmedim. O.D
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta