yaşanan önceler bu kadar mı boştu
loş tarih koridorunda oturdum ağladım
his dünyasından başımı okşadı bir gölge
değerini günden güne daha iyi anladım
derinden derine yuvarlandım düşünce delhizine
bir kitap açıldı misak- milli de sayıkladım adını
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta