senden kalanları atamadım.
ne sır gibi sakladığım mektuplarını
nede anı olarak bende kalan son bakışını,
atamadım.
evimdeki kokunu dışarı çıkaramadım.
gülüşünü aklımdan çıkaramadım,
yokluğun ile yüzleşmeye alışamadım.
kalbime kalsa son nefese yanında,
yüreğime sorsan, cevap veremeyecek durumda.
bana sorsan çaresizlik oturmuş yanı başımda.
şarkılar...
şarkılar böyle haykırır mı insana,
nasıl alıp götürüyor baksana,
vardı ya bizim de şarkımız,
elim gitmiyor onu açmaya.
Emre HANBAY
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta