senden kalanları atamadım.
ne sır gibi sakladığım mektuplarını
nede anı olarak bende kalan son bakışını,
atamadım.
evimdeki kokunu dışarı çıkaramadım.
gülüşünü aklımdan çıkaramadım,
yokluğun ile yüzleşmeye alışamadım.
kalbime kalsa son nefese yanında,
yüreğime sorsan, cevap veremeyecek durumda.
bana sorsan çaresizlik oturmuş yanı başımda.
şarkılar...
şarkılar böyle haykırır mı insana,
nasıl alıp götürüyor baksana,
vardı ya bizim de şarkımız,
elim gitmiyor onu açmaya.
Emre HANBAY
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta