Atalım Çöpe Gözyaşını

Aşk dedikçe yaşayan bir sır
Dans dedikçe ağlayan çiçekler
Yaz dedikçe köpüren denizler
Şans dedikçe görünen yüzün

Kaçamak bir bakış gibi
Bana özel bir hırs gibi
Sayısız yalnızlık gibi
Korkusuz bir kız gibi

Taşlar aşağı doğru
Yollar sana vız gelir
Sürsün bu deli rüzgar
Bilsin artık dağlar

Olmadı bana kısmet
Bu sadece iyi niyet
Bağrımı açtığın yerde
Yaşıyor kör zihniyet

Korktukça ağırlaşan
Yalanı baştan sona taşan 
Karanlığı ışığa saçan
Bitti umut yaşıyor haklı 
gururlu sınırlarında sonsuzluğun

Ne desem boş artık
Sevgiyi bilmeyen
Aşkı ne anlar sanıyorsun
Cehenneme umudumu atan
Yalansız silen her adını
Ama zihninden
Ama hayattan

Artık onlar inanmazlar
hak ettiğin çaydanlıklar
gülüyor bak gerdanlıklar
Artık onlar inanmazlar