Niye mi her şeye rağmen gözlerim dolmuyor.
Niye mi dalımdaki son gül inadına solmuyor.
Çünkü kendimden geçsem ondan geçemem,
Niye mi bu hayattan bir türlü sıkılmıyorum.
Neden hırçın depremlerde yıkılmıyorum.
Çünkü kendimden geçsem ondan geçemem.
Bursa'da eski bir cami avlusu,
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü
Devamını Oku
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta