Sen sebepsiz bir gülümsemesin
Elmacık kemiklerimde
Dudaklarının izi kaybolmadan yanaklarımdan
Uyumalıyım
Düşümde de sevmeliyim seni
Çünkü içime dert olur
Ne beyaz kadar temizim
Ne de siyah olacak kadar günahkar
Bekle beni mavi gökyüzü
Seni kapatmaya geliyorum
Kusandim gri bulutlarimi
Sarsorleri dolu hepsinin
Bir nokta iken
Bir ömür oldun
Bir hikaye oldun
Çok bilinmesen de
Çok önemliydin
Kıymetini bil kendinin
Güneşi perdeleyenler
O büyük taksimlerle
Büyük ellerinde
Paketleme zahmetinde dahi bulunmadıkları
O büyük hayalleri
Bizimlermis ezelden beridir gibi
Bir kelime her şeyi değiştirir
Dudaklarından çıkacak o kıvılcım
Bir yangina bedeldir
Alevler etrafını sarmışken o
Dokunamayacağın kadar yabancı
Senin olamayacak kadar güzeldir
Lüzumlu bir hüzündü gözlerindeki
Çakılı kaldı kalbime
İki paslı çivi gibi
Anlamadık çektiklerini
Dinlemedik ki dertlerini
Lüzumlu bir hüzündü gözlerindeki
Uçup gittiler
Ormanın neşe dağıtıcıları
Yuvalarının olduğu ağacın altına oturduğumda
Nereye gittiklerini bir onlar bir de Tanrı bilir
Nicedir ev sahipliği yapıyorum elemlerime
Hasret , hüzün, acı ve keder
Çalıyor kapımı peşi sıra her gece
Oysa ben ölümü bekliyorum.
Özgürsün
Hoşçakal demene gerek yok
Özgürsün
Arkanı dön ve uzaklaş
Özgürsün
Ne sarıl ne de vedalaş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!