Hani ölmüş kanatları kırılmıştık küller dağlara atılmıştı.
Savruluyorduk son tahlilde gırma ganatları gonca gülün hey gelincik tarlası hey.
Türkülerini dinleyerek büyümüştük oysaki.
Neden pervasız insanlar neden hep gökkuşağı uzak.
Unut o yazları dökülen gözyaşlarını unut küçük bir Asya düeti hayal et.
Nakaratlar sevgi olsun o vakit penceremde lila renkli çiçeklerimde öyle.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi



