Asuri Şiiri Şiiri - Yorumlar

XI
istemekle başlasa da her şey,
muhabbetten yana baht açıklığı ekseriya istem dışıdır,
istemekle hasıl olmaz…,

yetim büyümüş bir çocuğun;
kaf dağının sarp yollarından başkası olmayan,
gençlik çağından arta kalan
incitilmiş, yaralı; ve
kursağında düğüm düğüm umutları,
ömrünün sırlarıdır…

nihayet;
ızdıraplı,
tedaviye cevap vermeyeceği bilinen bir bitkinlikte,
şifa aranan ve,
çilelerle hem hal geçen,
olgunluk ıssızlığındaki,
buruk ve gücenik gülümsemeler deminin,
yüzü maskelediği son dönemecin,
ve kendinde ancak,
nefeslerini sürdürebilmeye
derman bulan halinin,
yalnızca;
insanların gözlerinin derinliğine bakabilecek kadar
temiz yüreklilerce farkına varılabilecek,
gurebalıkta;
kendine kapanık ama yedi kat semaya açık gönüllü,
ve hayatın kırık kanatları sırtında,
sendeleyip duran,
yıkılmamak için,
umut bağlayıp tutunduğu avuntuların,
bir bir çözülüp dağıldığı,
kör karanlıkta kalmış haline dahi
yanmaktan menkul, pusulası kayıp,
bir can/a…;

dağ adımlı, bal lisanlı;
merhamette cömert nazarlı,
başına buyruk, hicaplı ve bir bîmarhane kaçkını kadar
özgürlüğüne düşkün ve…,
heybetli platoların doruğundan gelen,
kar sularının dokunulmazlığında,
çapa ruhlu ve,
orman kuytularında şırıldayıp duran;
delişmen ve güleç yüzlü ve efkârlı ve,
yufka bağır yangınlı…,
mütemadî musibetlere maruzluğun
közlerine inat, hitabı kızılcık şırası,
ötelere sevdalı;
süreyya gözlerinin ışıltısında
bütün bilinenleri unutturan,
hem aşkı kendinde kayboluş bilen
zamanın ilişemediği bir taze nefes,
hem nadasa bırakılmış çorak bir gönle,
çisil çisil ve ansızın yağan
bu rahmet,
bu can;

bir ahir ömür tesellisidir…,
o/nun ikram ve ihsanı olan
ah ah;

ki azizim,
kıtlıktan çıkmışçasına,
kalbinin kemiklerini sıyırıyorum gıyabında,
sırdaşlığın manasına söyle,
açsın yüzünün peçesini ki,
onu,
öz/lü/yo/rum,
sekerât halindeyken,
hayatı yeniden sevdiren,
ölümsüzlüğe öykündüren dost…,
sefil bir divâne gibi,
kıymetsizliğime katık edip
sözlerini;
bir bakır tastaki meyin son damlasına varıncaya kadar,
içer gibi yudumluyorum…,

kömür gözlü,
yoksul gecelere söyle,
ölümün karanlığından artık
kork/mu/yo/rum…,

hekimim;
raylarıyla halvette yalnız bir tren gibi,
boşalmış bir garın saatlerini
temizliyorum gözlerimden,
ki zamana söyle
bilirsin,
nurlu bir sabah için ballı bir uykuya
da/lı/yo/rum;

ah hiçliğim,
bir mülevves yol arkadaşın olarak,
kıpçak süvarileri gibi,
at sürüyorum keşifsizce,
darda olmak nedir bilen ve
gün görmüşlük pîri yüreğimle…;

yağmura söyle,
yokluğunda,
duaların akmakta hastane
cam/la/rın/dan…,

hızır/ilyas tepesi şahittir bilirsin,
bozuk bir gramafonun kırık iğnesi gibi,
çiziyor zamanın plağını
celâlli sözlerin,
kestiğin raconlar ve verdiğin ayarla…,

ve ayrılığa söyle,
birlikte dinlediğimiz insanlığa ağıtlarla,
gökyüzünde hâlâ yıldızlar
ya/nı/yor;

kadim zamanlar kervanı buhurum;
ömründe bir türlü dikiş tutturamamış
zayıf bir iplik gibi sabırsızım,
orta mescid öğlesinde
bir pazar gününde daha,
sade kahvelerimizi yudumlamaya…,
ve söylesin şimdi toroslar,
avare sakarya ovasına,
sohbetini daha nasıl,
a/ra/ya/bi/li/rim;

ki vefaya inançsızlığımı yıkan,
son çare tabîbim,
ah;

ıstırap kesilmemiş kellede olur
kesilmişinde değil
öç alamazsın

Burası yetti be şair...

her devirde bu türden var. şair haklı

Ne yazık ki 'tarihte kesik başın' örnekleri çok!!Bugün de 'rastlıyoruz.' Kolay mı 'insanın başını' gövdesinden ayırmak!İmgelenmesi bile zor!Ama,bırakalım kesmeyi,onlar düşünsünler...Şairimize Allah rahmet eylesin de,bir de 'ölüm nedenini' bir bilebilsek!Hakkımız olsa gerek diye düşünüyorum.Saygı ve sevgilerimle.

Akıl, mantık, felsefe...Son altmış yılı özetlemiş Şair. Altmış yıldır devam eden kelleler,yollarından şaşmadılar. Beğeni ile okudum. tam puan +ant. Yazara rahmet diliyorum. Saygılarımla.

Ben bir de diğer şiiri okuyayım

‘ıstırap kesilmemiş kellede olur’

ağacın görevi yemiş vermek
gölge vermek oksijen vermek bakışlara ferahlık vermek v.s
insanın görevi onun verdiklerini ona zarar vermeden almak
can alıp kelle sallamak değil (evet bunlar bilindik)
değilse neden o içimden gelen nahoş düşüncemi astım ?
veya asmak istiyorum ona?
ağacın bana karşı gücü yok da laneti de mi yok ?
sormaz mı hesabını insan sıfatını neden kafama kazandıramadığımı?
ağacı da o suçuma ortak ettiğimi
onu da gözlerden düşürdüğümü
sorulmaz mı ? hem nasıl hem nasıl !!!

asuri şarabına acı katma mı dedin bana şiir?
asmalara gitti aklım asmalara...
bu şiir değil hayat dersi
dersini şiirden almanın ensedeki sesi

neyse bana öyle geldi diyeyim ki
herkeste aynı yansımanın olmaması da insan olmanın farkı
..
‘ıstırap kesilmemiş kellede olur’
..

saygı ve rahmet deryasına