hani bi memet vardı
suçsuz günahsız bildiğimiz,
ranzanın altında üşümsenin diye yorganımızı verdiğimiz
anasının tek evladıymış meğer memet
bir gün mektebe diye yollamış
akşam sofrada bulamamış
çıkmış sokağa
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta