Daha on yedi yaşımdaydım
Duvarlara, ağaç gövdelerine, banklara yazmazdım sevgimi,
Lise defterimi süslerdi adı
Anlamı gibi sakin, sessiz ve huzurluydu
İlk şiirimi o'na yazmıştım
Okul çıkışında Su Sokağa kadar takip ederdim
Ta ki eve girene dek...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




karanlık yanlızlıklarımdan aydınlığa bir polofonik aşk gibi güzel di..........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta