17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Güneşim batınca göç etti kuşlar
Koskoca dünyada kimsesiz kaldım
Kâbusa evrildi toz pembe düşler
Hasret kuyusunda hüsrana daldım
Yüreklerden pası kiri sökerken
Çölleşen kalplere fidan dikerken
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta