Uyut! Dağa taşa sığmayan hırçın çocukluğunu
Bugün bizim,yarın da bizim,bizim bu yurt
Taşkınlık sinenizde büyümüş bir yara
Acılar içinde boğulma,boğulma -Ara
Uyut! Sende beşikten mezara kadar yokluğunu
varlığını titretince kudursun hain kurt
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta