ASR-I SAADET
Ne bir an geçer senden uzak, ey Nebi, Yokluğunda kaybolur hakikatin ışığı. Seninle doğdu rahmet, kalktı zulmet, Asr-ı saadetle dindi her türlü musibet.
Bir hurma ile doyururmuş seni açlık, Biz nimetler içinde boğulduk, yazık. Sade bir ev, mütevazı bir yaşam seninle, Biz saraylar içinde kaybolduk hevesle.
Giymezdin bir giysiyi sıkça değiştirmeyi, Biz dolaplarımızı doldurduk, hırkamız eksik değil. Taş bağlardın karnına açlıktan, Biz taşarız her lokmada, doymadan.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,



