KARANLIK ÇAĞ
(Asr-ı cehâlet)
Bir iken,
İki oldu.
Yol...
İtaat ve isyan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güneş doğunca karanlık gider üstadım.Muhabbetiniiz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta