gün gelecek dünya kendi hızından sarhoş olacak
başını eğen eksen zıvanadan da çıkacak
zaman ise şöyle bir yalpalayıp duracak
ve denge bu minval üzre kurulacak
gün geceyi unutacak
günebakanlar artık düne bakacak
ay, seni; yıldızlar da beni suçlayacak...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gün gelecek dünya yeniden kurulacak...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta