Asmıyorum artık ne bulutları, ne de suratımı,
Saldım tek, tek uçurtmaları bağladığım kuşlarımı,
Yağsın yağmurlar, değiştirdim ıslanmayanıyla umutlarımı,
Tutuşturuyorum, ciğerlerime çekmeden önce acıtan anılarımı.
Tek düzeliğe, tutuk, vurgunlu atıyorum adımlarımı,
Duyurmuyorum sessizliğe sardığım, hecesiz yankılarımı,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta