Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
O kadar güzel ki...,
Asmaların üzüm vermesini , şarabın yıllanması beklemeden yaşanan bir sarhoşluk gizli şiirin dizelerinde...
Yüreğinize sağlık sayın Apel...Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta