Arafta kaldı Ruhum Şiiri - Hamza Mamaş

Yanmış yüreğim, közü var külde.
İşvene kandım, hata hep bende.
Ayak yolda lakin aklım hep sende.
Serden geç dedin de geçmedim mi.

Yar, yoluna yüreğim revan olunca.
Gezdiğim her yerde seni bulunca.
Ha üç beş gün, ha ömür boyunca.
Ömrünü ver dedin de vermedim mi.

Gelse ayan olsa gönlümün gülü,
Neyleyim bağlar dolu sümbülü.
Onsuz neye yarar, ziyan ömürü.
Bir kuru canım var, vermedim mi.

Hem yanlış başladı, hem yanlış bitti.
Köz olmuş yüreğim, kül olup gitti.
Aşkın dilsiz kalbime neler söyletti.
Her lisanda hasreti söylemedim mi.

Artık gelsen de olur, gelmesen de.
Eserin hicranlı bir kalp bu bedende.
Tüm yolları denedim her seferinde.
Gel dedin de engelleri geçmedim mi.

Şimdi ne yer tutar beni, ne gök tutacak.
Arafta kaldı ruhum, kim kurtaracak.
Bu yolun sonu nerede son bulacak.
Sitem etme, öl dedin de ölmedim mi.