Murzunu asıp yaşamın tebessüm duvağını düşürme yüzünden.
Gülmeyi terk eder ise yüzün, senin kötülüğünü isteyenleri mutlu edersin.
Yaşam da seni mutsuz ve huzursuz eden hangi durum yaşanır ise yaşansın bilmelisin ki bu senin kendi yüzünden!
Hangi ağaç vakti gelmeyen yapraklarını zamansız dökmek ister ki!
Dalda her yaprak önlü arkalı huzurun ve mutluluğun bir yüzü.
Yok öyle murzunu asmak
Gülümse ve kendini aş ki
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta