Murzunu asıp yaşamın tebessüm duvağını düşürme yüzünden.
Gülmeyi terk eder ise yüzün, senin kötülüğünü isteyenleri mutlu edersin.
Yaşam da seni mutsuz ve huzursuz eden hangi durum yaşanır ise yaşansın bilmelisin ki bu senin kendi yüzünden!
Hangi ağaç vakti gelmeyen yapraklarını zamansız dökmek ister ki!
Dalda her yaprak önlü arkalı huzurun ve mutluluğun bir yüzü.
Yok öyle murzunu asmak
Gülümse ve kendini aş ki
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta