Murzunu asıp yaşamın tebessüm duvağını düşürme yüzünden.
Gülmeyi terk eder ise yüzün, senin kötülüğünü isteyenleri mutlu edersin.
Yaşam da seni mutsuz ve huzursuz eden hangi durum yaşanır ise yaşansın bilmelisin ki bu senin kendi yüzünden!
Hangi ağaç vakti gelmeyen yapraklarını zamansız dökmek ister ki!
Dalda her yaprak önlü arkalı huzurun ve mutluluğun bir yüzü.
Yok öyle murzunu asmak
Gülümse ve kendini aş ki
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta