Murzunu asıp yaşamın tebessüm duvağını düşürme yüzünden.
Gülmeyi terk eder ise yüzün, senin kötülüğünü isteyenleri mutlu edersin.
Yaşam da seni mutsuz ve huzursuz eden hangi durum yaşanır ise yaşansın bilmelisin ki bu senin kendi yüzünden!
Hangi ağaç vakti gelmeyen yapraklarını zamansız dökmek ister ki!
Dalda her yaprak önlü arkalı huzurun ve mutluluğun bir yüzü.
Yok öyle murzunu asmak
Gülümse ve kendini aş ki
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta