Sen,
asma katlarda yürüyen seslerin rahatsızlığı,
Kirpiğin göze battığı acı
fakat kaşıntılı hislerim,
Damağıma yapışan ve oynadıkça oynaşan, çıkartmak istedikçe
inatla dişetini kanatan
kuzu incik lifleri….
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta