sana değil, seni yazıyorum karalama defterime
değdiğim taşın bile hatrı kalırken bende
gözüme değdiğinden beri, gözüm kalır sende
kokun kalır haftası geçmişken üzerimde
korkarım sana nazarım değer diye
dön deme bir daha, bir daha dönemem geriye
seni duyarım meşe ağacının hışırtısında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta