Yığınlar hırpalıyordu hummalı gençliğimi
Durdurak bilmeden savruluyordum.
Bensiz meclislerde dem vurulurdu hayırsızlığıma,
Aslında ben sizide çok seviyordum baba
Hiç birbirimize ait hasretlerimiz olmadı
Asgari müşterekte buluşamadık.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




eğer gerçekten seviyorduysanız, mutlaka babanız da sevildiğini bilmiştir. bazen sese dönüşmesi gerekmiyor. ve bugüne geldiğimizde ise lütfen yüksek sesle söyleyin sevdiğinizi.. çünkü duyması gereken kulaklar sizinkiler sanırım..
Bir çınarın gölgesinde çala kalem yürekle, sessiz seslenişler derinden ne çok duygu ne çok hüzün ne çok özlem biriken dünden bugüne
Güzeldi Şubat :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta