Doğru seviyorum maviyi
Gökyüzünü de seviyorum
O da doğru
Ama sakın kıskanma gökyüzünü
Çünkü senin mavinin yanında
Beyaz kalır gökyüzünün maviliği
İçine dünyaları sığdıran bir bakış
Bir gülümsemen beni kendime getiren
Yürekten bir kucaklayış
Ufacık bir dokunuş belki de
Kuş gagası bir öpüş.
Adını öğrendim önce,
Minicik ellerimi
Avuç içlerinde ısıtırken,
Dışardaki soğuğun
Üşütmeye yetmeyeceğini de...
Ağzımda kekremsi tat
Ekşimtrak bir hüzün
Tüm çizgilerinde yüzümün
Gülüşüm belki yalan
Seslar çekilip gittiğinde
Koca günden bana kalan
Sen umudu bilir misin
Hani derinlerde bir yerde
Hiç durmadan pır pır eder
İsteğinin olmayacağı korkusu bile
Durduramaz bu kıpırtıyı
Çok derindedir çünkü o
Yaralarımız yollarımızı birleştirendi
Öyle söylemiştik o zaman
Bantları kaldırdık üstlerinden
Tek tek baktık hepsine
Artık biliyordun görünenleri
Hatta görünmeyen niceleri
Yüreğim onca buruktu ama
Ağlayamadım sen giderken
Yalnız geceyle paylaştım
Yokluğunun hüznünü
Oysa gökler
Gittiğinden beri
Bir roman yazmalıyım
Şöyle yetmiş sayfalık
Ömrüm kadar belki de...
Hep seni anlatmalıyım
Bana gerek yok
Senin içinde zaten varım
Şöyle demli bir çay olsa
Birkaç zeytin
Biraz peynir biraz da ekmek
Üstüne bir de sigara
Bir de sen olsan yanımda
Ama sen yoksan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!