Mevlâ’m kâinatı tanzim ederken;
Mâhlukat içinde aslandı gönlüm.
Hayatın akışı, Hakka giderken,
Yalan yanlış ile süslendi gönlüm
Rızıklar verildi, türlü meyveler,
Karnını doyurdu kuşlar, develer,
Zalim nefsim çiğner çiğner geveler,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Hüseyin çevik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta