Aslan Babam Şiiri - Bilal Bildik

Bütün kağıtlar defterler bitti
Mısralar bitti, kelimeler bitti
Sözcükler tükendi, diyecek kelime kalmadı
Ah babam aslan babam
Bir sen bitmedin içimde
Gidişinin ertesi hafifler dediler acılar
Yaram kapanır dediler zamanla
Zaman mı hiç geçmedi
Yoksa ben mi alışamadım yokluğunun arefesine
Kapanmadı babam, hiç geçmedi sensizlik
Sana doyamamak, senden ayrılmak
Bana neyin mukafatıydı böyle
Ben hep arkandayım demiştin ya babam
Hani şimdi neredesin, yoksun
Bende yok gibiyim aslan babam

Alışırsın zamanla dediler
Dostlar beni öyle teselli ettiler hep
Yokluğuna beni öyle alıştırmaya çalıştılar
Hep öyle oluyor dediler
İlk günler acı, sonra hüzün, zamanla kabullenme
Sırası da böyleymiş diye anlattılar
Yalan söylediler bana aslan babam
Hepsi birer yalancıymış ve artık bana yabancı hepsi
Dedikleri gibi olmadı hiç
Saatte, zamanda, kalabalıklar da
Hiç biri yüzünü silemedi gözlerimin önünden
Yarım kalırsın dediler bana babam
Ama ben senden sonra öbür yarımı da bulamadım
Sessizliği unutmak için kendimi vurduğum duvarları
Göremezsin artık aslan babam

Buruğum diye bir kelime varmış
Eksik kalmak diye bir dünya varmış
Yarım kaldım diye bir feryat varmış baba
Gücüm yok hiçbir şeye sensiz
Bana herşeyi sen öğretmiştin baba
Varlığında bana neden bunları ögretmedin
Yokluğunda öğrenmek zorunda bıraktın beni
Senden önce hani bazen canım yanardı ya
Hayal kırıklıkları canımı yakardı ya
Artık hiç bişey canımı yakmıyor baba
Yokluğunu düşününce canımı yakacak
Tek bir şey bile kalmıyor aslan babam
Beni bu kötü dünyaya bırakıp gittin be babam
Sen varken güçlüydüm ama artık değilim
Ben sensiz zayıfım, sensiz yokum artık aslan babam
Aslan babam...