Açık bir yarada doğdum,
Annelerin kara ağacından koparılmış bir meyve,
Kanım kutsal olmayan bir şehrin oluklarında akıyor.
Etlerini satan annelerin pişmanlıklarıyla,
Açlıktan ölmek üzere yavrularını doyurmak için.
Ey şehir! binlerce ağzın uçurumu,
Asla olamayacağım adam...
Kayıt Tarihi : 17.3.2026 15:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!