Vazgeçerim Allah için, kardeş anamdan,
Bir değil on bin kez, dağlasalar yaramdan.
Kafir ağaç sökemez, benim yurt yuvamdan
Söz verdim Allah'a, asla dönmem davamdan.
Şeref duyarım, Ashab gibi dik durandan,
Ben asla hoşlanmam, yetim öksüz vurandan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta