Artık sevemiyorum bende senin gibi
Uzaklarda yaşıyorum sevdiğim güzelliklerden
Yersiz yurtsuz bir sürgün oldum
Sadece ama sadece seni sevdiğimden
Artık bakmıyorum insanların yüzüne
Sahtekarlık abidesine konulan bir avuç gülümsemeye
Ve bulamıyorum hiç kimseyi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta