Ellerini tutunca için titrer ya,
Soluğunu dinlemek içine huzur verir ya,
Hep onun sesi okşasın kulaklarını istersin ya,
Herşeyi bir yana atarsın eğer bir yanda o varsa ya,
O yanındayken ejderhalara bile karşı durursun ya,
Seni sen yapan ne varsa onunla güzelleşir ya,
Onunla su bile daha tatlıdır, çay bile daha demlidir ya,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta