Usul usul gidişlerine sakladım fazladan gülüşlerini..
Gelmek de gitmek gibi sevdaya dairmiş meğer..
Olmadığın anlarda heybemde ki gülüşlerini çıkarıyorum ve tarifi olmayan hüzünleri giyiniyorum..
Üşütüyor sensizlik, en zemheri kış gibi iliklerime kadar sensizlikten donuyorum..
Ve gülmelerin geliyor aklıma ve ben bir kere daha o uçsuz bucaksız hasret denizine dalıyorum..
Bu deniz derin, bu deniz karanlık, bu deniz sensiz ve ben bu denizde yüzmeyi bilmiyorum..
Efendisinden kaçan bir köle gibi, esiri olduğum aşkının zidanında sen yoksun..
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta