sevince yaşar insan; ölünce sevemezsin...
Her kirin var bir paklayıcısı,
Nefse zor gerek,
Günaha pürnûr gerek.
Her nefsin var bir terbiyecisi,
Ruha sevda yâr gerek,
Günaha pürnûr gerek.
Her beden teneşirde paklanır,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




İKİSİ DE ATEŞTİR
AŞKIN ATEŞİ YAKAR
DOSTLUĞUN ATEŞİ ISITIR
ama insanlar aşk ateşinden şikâyet ederler de gene aşkı tercih ederler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta