Bu şiirde sitem etmeyeceğim,
Bu sefer iyi yâd edeceğim.
Aşkım zamanla büyümüştü,
Şiire bile dökmüyordum.
Derinimdeki yazmadım çünkü,
İçimde saklar dururdum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Tarzınızı beğendim, sağlam bşr şiir olmuş, tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta