Ey gözleriyle zamanı eğip büken,
ey kalbime dokunan sevdam,
seninle başladı yeryüzünün sahnesi,
ve ben, rolümü unutmuş bir âşık gibi sustum.
Sana seslenmedim doğrudan çünkü kalbim,
kendi dilini sana yazdı yıldızlar altı şiirlerde.
Senin tenin geceydi, ay da seni izliyordu perde arkasından.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta