Sönük bıraktığın ışıklar yeni kabusum
Ay donuk, yıldızlar sönük, gece puslu
Bir ses bekliyorum derinden, lütfen susun
Serçe tüneği ince dallar, neden baykuşlu?
Bakma şunca olgun halime, içimdeki serseri
Sevincimden, mutlu çocukluğa dönüşlerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mustafa merhaba. Nasılsın? Neler yapıyorsun? Ankara'da mısın? Haberleşelim. [email protected]
Çok hoş bir şiir...Kutluyorum efendim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta