Bir rüzgar oldum estim,
Deli boranlarla yarıştım.
Bir yağmur tanesi idim,
Göz yaşlarına karıştım.
Bir deli çağlayan oldum,
Kendimce meçhule aktım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ellerin dert görmesin ,,kaleminin mürekkebi hiç bitmesin ..
Bir çoğumuz aşk acısını çekmişizdir. Bunu güzel dile getirmişsiniz. Teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta