Kahrol benm gibi sende,kendi karanlığında.
Olmasın sevincin ışığın, olmasın yüzünde gülümseme.
Yıllar önce benim yok olduğum gibi.
Varlıkta yok olmak,sende tat bunu.
Anlarsın o zaman ışığın değerini,yok olmadaki.
Çığlıklarında.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta