Kahrol benm gibi sende,kendi karanlığında.
Olmasın sevincin ışığın, olmasın yüzünde gülümseme.
Yıllar önce benim yok olduğum gibi.
Varlıkta yok olmak,sende tat bunu.
Anlarsın o zaman ışığın değerini,yok olmadaki.
Çığlıklarında.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta