Ben karnımda hem zehri hem şifayı taşıyan bir yaban arısıyım , gönlüm baharı bekler. İşim gülistanda çiçek tozu toplamak. Güzeli aramak kırda, çiçeklerden.
Seni düşündükçe simetriler çizmek kovana.
Seni düşündükçe ovadan ovaya , vadiden vadiye intikal etmek.
Sen azaplı toprağın üzerinde göğeren, eflatun çiçeksin.
Rüzgarın bile tanışmadığı zirvelerde, haşin dağlara hükmetmişsin..
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Şiirle kalın.
Şiir bir aşk şiirine benziyor ama bizim bildiğimiz aşk şiirlerinden değil,şair kendi dizelerinde insan ruhuna eşeliyor.Yalnız bu eşeleme kalıpçı psikologlar gibi ruh olgularını tarif etmiyor okuyana adeta her şeyi sevmeyi sevginin olağan üstü güç olduğunu bilerek yaşatıyor. Kutlarım
Değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Şiirle kalın.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta