aşkına kabarmış adam
dağlardan yürümüşüm
durduğum kıyı
martılar denizi parçalıyor çığlıklarla
sırtımın vadisinde terden sonrası tuz
hava değişimi dudağımda infilak etmiş
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Kaynağı aslan gibi coşkuyla kükreyen bir yürek olan devrimsel tümcelerin dilden dudağa dökülüşü, dudaktan da eyleme geçişi ancak bu kadar güzel ve bu kadar dokunaklı olur. Böyle arada bir Munzur gibi ak, bayê bakûr gibi es be kardeşim. Sevgiyle, özlemle...
fahişeysen
fişlenmişsen
üşümüşsen
düşmüşsen
hastaneler, karakollar, meyhaneler
uzak bir ihtimal söyleyemediğim günah
..
kutluyorum güçlü kalemi..
namık cem
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta