İsterdim ki birlikte olalım;
güne güneş,
geceye ay olalım.
Karanlık kalplere ışık saçalım, mutlulukla sarılalım.
Üşüyen gönülleri çakmaktaşı misali yakalım,
olmak istediğimiz gibi olalım.
Ama hayatım benim olmadı hiç;
Duvarlarım kerpiç.
Sen de hak ver bana.
Benim zorluklarım yok mu sanıyorsun?
Diğer insanlara mı kanıyorsun?
Şikâyetlenmiyorum,
Kabul ettiğim hayatı yaşıyorum.
Bir gün mutlu olacağıma inanıyorum,
Ama mutlu edebilir miyim bilmiyorum.
Dört duvarla çevrili, kapı penceresi olmayan hayatımın
Kimseye zindan olmasını istemiyorum.
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 22:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!